ISSN 1306-0015 | E-ISSN 1308-6278
Özgün Araştırma
Astımlı çocuklarda nazal ve paranazal sinüs tomografisi bulgularının alerji deri testi, IgE yüksekliği, eozinofili ve atak sıklığı ile ilişkisi
1 Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Kliniği, İstanbul  
2 Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Kliniği, İSTANBUL  
3 Sağlık Bakanlığı Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Kliniğii İstanbul  
Turk Pediatri Ars 2004; 39: -

359 kez okundu, 308 kez indirildi

Anahtar Kelimeler: Astım, çocuk, sinüzit, tomografi
Özet

Bir grup astımlı çocuk hastada, anormal nazal ve paranazal sinüs tomografi bulgularının sıklığı ile, bu birlikteliğe katkıda bulunan faktörleri ve sinüs patolojilerinin astım klinik seyrine ne ölçüde etki ettiğini ortaya koymak amacıyla nazal ve paranazal sinüs tomografisi, hematolojik ve klinik bulgular değerlendirildi. Alerjik astımlı olgularda son bir yıl içindeki astım atağı sayısı 5.00±3.62, nonalerjik astımlı çocuklarda 3.45±2.66 olarak tespit edildi (p=0.2221). İlk grupta periferik kanda mutlak eozinofil sayısı 891.81±502.68, ikinci grupta 342.18±153.94 (p=0.014); yine alerjik grupta immunglobulin E (IgE) düzeyi 867.62±1081.10 ve nonalerjik olgularda 117.67±122.99 (p=0.0302) bulundu. Yirmi bir alerjik olgunun 18’inde anormal nazal ve paranazal sinüs tomografi bulguları tespit edildi. Nonalerjik grupta ise 11 olgunun sadece 5’inde sinüs patolojisi saptandı. Gruplar arasında anormal sinüs tomografi bulgularının sıklığı açısından anlamlı bir fark mevcuttu (p=0.0350). Çalışmaya dahil edilen astımlı çocuklarda son bir yıl içinde geçirilen atak sayısı ile sinüs patolojisi ilişkisi araştırıldığında anormal sinüs bulguları olan olgularda atak sayısı ortalamasının 5.13±3.35, sinüs patolojisi olmayan olgularda ise 2.22±1.48 olduğu tespit edildi. Anormal nazal ve paranazal sinüs tomografi bulguları olan astımlılarda atak sıklığının belirgin olarak yüksek olduğu saptandı (p=0.0184). Sonuç olarak nazal ve paranazal sinüs patolojilerinin alerjik olan astımlılarda daha fazla gözleniyor olması “tek havayolu, tek hastalık” hipotezini destekler niteliktedir. Bu veriler ışığında, optimal tedaviye yeterli yanıt alınamayan astımlı çocuklar da olası nazal ve paranazal sinüs patolojilerini ortaya koyarak tedaviyi bu yönde şekillendirmenin hastalığın gidişi üzerine pozitif yönde etkili olabileceği anlaşılmaktadır.

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Anket
AVES | Copyright © 2018 Türk Pediatri Kurumu | Son Güncelleme: 07.02.2018