ISSN 1306-0015 | E-ISSN 1308-6278
Özgün Araştırma
Bronşiyolit tanısıyla izlenen küçük çocuklarda RSV sıklığı, klinik ve laboratuvar özellikleri
1 Amerikan Hastanesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bölümü, İstanbul, Türkiye  
2 Amerikan Hastanesi, Klinik Laboratuvar Bölümü, İstanbul, Türkiye  
Turk Pediatri Ars 2010; 45: 252-256
DOI: 10.4274/tpa.45.252
Anahtar Kelimeler: Alt solunum yolu enfeksiyonu, çocuklar, respiratuvar sinsisyal virüs
Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı 2008-2009 yıllarında bronşiyolit tanısı alan küçük çocuklarda respiratuvar sinsisyal virüs (RSV) sıklığını, klinik ve laboratuvar özelliklerini incelemek.
Gereç ve Yöntem: Ekim 2008- Mayıs 2009 tarihleri arasında alt solunum yolu enfeksiyonu tanısı alan ve nazofarengeal sürüntü örneğinde RSV antijeni bakılan iki yaşından küçük 79 hastanın dosyaları geriye dönük olarak taranarak klinik ve laboratuvar özellikleri değerlendirildi. 
Bulgular: Nazofarengeal salgıda RSV antijeni bakılan 79 hastanın 16’sında (%20) RSV pozitif saptandı. Bu hastalarda yaş, cinsiyet, ortalama gebelik haftası, anne sütü ile beslenme süresi, vücut ısısı, lökosit sayısı, C-reaktif protein (CRP) düzeyi ve yatırılarak tedavi oranı, RSV negatif hastalardan istatistiksel olarak farklı bulunmadı. Hastalarda RSV enfeksiyonu en sık Aralık ayında saptandı. Respiratuvar sinsisyal virüs enfeksiyonu geçiren bebeklerin yoğun bakım biriminde yatırılarak tedavi oranı RSV negatif hasta grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. 
Çıkarımlar: Bronşiyolit tanısıyla izlenen iki yaş altı çocuklarda, RSV sıklığı literatür ile uyumlu olarak %20 bulundu. Respiratuvar sinsisyal virüs enfeksiyonu hastaneye yatış oranlarını etkilememekle birlikte, RSV pozitif hastalarda solunum desteği ihtiyacı nedeniyle yoğun bakım biriminde tedavi oranının RSV negatif hastalardan yüksek olduğu gözlendi. Bu nedenle bebeklerde ve riskli hasta grubunda RSV enfeksiyonunun ağır seyretmesi erken tanı ve koruyucu tedavinin önemini artırmaktadır. 

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Anket
AVES | Copyright © 2018 Türk Pediatri Kurumu | Son Güncelleme: 03.10.2018